بشکنی ای سینه ی نامهربانی

غم بگیری ای دل بلبل زبانی

از زمین و بام ما غم می تراود

در ندارد خانه های این جهانی

برف ها از این تکان ها باکشان نیست

جان من! بیهوده سر را می تکانی

سنگ می بارد سرت را راهی اش کن

تا بیندیشی امان از بی امانی

مرگ هم باید به دنبالم بگردد

در به در در کوچه های بی نشانی

   (http://left-handed.blogfa.com)