رنج تلخ است ولی وقتی به تنهایی می کشیم تا دوست را به یاری نخوانیم.برای او کاری می کنیم

و این خود دل را شکیبا می کند.

نیمه تمام است که تنها بودن،بودنی به نیمه است!

و من برای نخستین بار و آخرین بار در هستی ام رنج تنهایی را احساس کردم...

   (http://left-handed.blogfa.com)