آغاز

کسی باش که

پایان

تو باشد

...

نمی دانم این منم که می گویم؟

یا اوست که مرا می نویسد...

یا کسی هست که هم می گوید و هم می نویسد...؟

میان بود و نبود

دقیقه ای بود که شنیدم:

...

" ما نیز گشته ایم

   وآن شیخ با چراغ همی گشت...

  آیا تو نیز چون او " انسانت آرزوست...؟!"

  اگر خسته ای بمان و اگر خواستی بدان

  ما را تمام لذت هستی به جست و جوست..."

...

  هرگز

          " من گشته ام نبود

                                تو نیز نگرد

                                           نیست!"

                                                               سزاوار تو نیست...

من و انکار شراب این چه حکایت باشد؟

                                                                غالبا این قدرم عقل و کفایت باشد

تا به غایت ره میخانه نمی دانسنم

                                                               ورنه مستوری ما تا به چه غایت باشد

زاهد و عجب و نماز و من و مستی و نیاز

                                                               تا تو را خود ز میان با که عنایت باشد

زاهد ار راه به رندی نبرد معذور است

                                                              عشق کاریست که موقوف هدایت باشد

من که شب ها ره تقوا زده ام با دف و چنگ

                                                              این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد

بنده ی پیر مغانم که ز جهلم برهاند

                                                                پیر ما هر چه کند عین عنایت باشد

دوش از این غصه نخوابیدم که رفیقی می گفت

                                                               حافظ ار مست بود جای شکایت باشد